Fikret Kızılok’un oğluna yazdığı, bir çoğunuzun bildiğini tahmin ettiğim bir şarkı sözünü paylaşmak istiyorum sizinle şimdi de… Öyküler Anlatan Adam, bu sefer ben değilim, Fikret Kızılok…
Bir bakarsın oyuncağın kırılmış
Arkadaşın sana küsmüş darılmış
Kavga etmiş kaşın gözün yarılmış
Yaşlı gözlerle bana gelip sakın üzülme yavrum
Böyle büyür insanlar ağlamak çare değil
Zaman değirmenini durdurmak kolay değil
Sendeki sen sana soru sorunca
Ortaçağı Galileyi bilince
Okuduğun ince memed olunca
Yaşlı gözlerle bana gelip sakın üzülme yavrum
Böyle büyür insanlar ağlamak çare değil
Zaman değirmenini durdurmak kolay değil
Pırıl pırıl bir ilkbahar gününde
İlk aşkının gerçeğinde düşünde
Bir burukluk varsa eğer içinde
Yaşlı gözlerle bana gelip sakın üzülme yavrum
Böyle büyür insanlar ağlamak çare değil
Zaman değirmenini durdurmak kolay değil
Yaşadığın gördüklerin dışında
Mutluluğu kuytularda bulunca
Bir de şöyle etrafına bakınca
Yaşlı gözlerle bana gelip sakın üzülme yavrum
Böyle büyür insanlar ağlamak çare değil
Zaman değirmenini durdurmak kolay değil
Bir gün gelip dünya sana uymazsa
Değiştirmek eğer elden gelmezse
Şarkılarım sana miras kalmışsa
Yaşlı gözlerle bana gelip sakın üzülme yavrum
Böyle büyür insanlar ağlamak çare değil
Zaman değirmenini durdurmak kolay değil
***
Nasıl? Harika değil mi? 2001′de kaybettiğimiz bu dev adamı unutmadık işte, hatırlatmaya çalışıyoruz… Ona buradan yine kendi sözleriyle seslenelim…
Yıllar geçse de üstünden
Bu kalp seni unutur mu…
…Bir hasretlik yüzün vardı
İçinde bir hüzün vardı
Söyleyecek sözün vardı
Bu kalp seni unutur mu…
